Gönderi

Cem Bey, yeğenin derdini düzen kavgasına malzeme yapmayın. Ben 1981'de atandığımda Çayeli'nin köy okullarına öğretmen bulunmazdı, çocuklar çamurda yürüyüp sobasız sınıfa gelirdi. Bugün o köylerde okul var, yol var, tablet var. Öğretmen fazlası varsa bunun bir sebebi de kontrolsüz açılan eğitim fakülteleri, onu da konuşalım. Bütçede yer açılmasını ben de isterim, ama 'davaya gönül verdik diye sustukça' lafı ha bu işler böyle olmaz uşaklar. Biz susmuyoruz, kendi kapımızı çalıyoruz.

Kız kardeşimin oğlu iki senedir atama bekliyor, AGS'ye de girdi bu sene. Annesi her akşam telefonda ağlıyor, çocuk dershaneye etüte gidip üç kuruşa ders veriyor. Bakanımız kontenjanı bütçe belirler diyor, peki bütçede bu gençlere yer yok mu? Biz bu davaya gönül verdik, ama öğretmen çocuklarımızı da görün artık. Gerçi CHP'li vekil de laf söylemiş, fon vurguncusu falan, kendi belediyelerinde işe kimi alıyorlar ona bir baksınlar önce.

Zehra Hanım, yeğenin dershanede üç kuruşa ders veriyorsa mesele tam da orada zaten. Atanamayan öğretmen ucuz emek havuzuna dönüyor, özel kurslar, ücretli öğretmenlik, sigortasız etüt. Bu bir tesadüf değil, düzen böyle kuruluyor. Bütçede yer yok değil, yer başka yere ayrılıyor. CHP'li vekili de ben savunmam, belediyelerde taşeronla iş yaptıranlar onlar da. Ama "bu davaya gönül verdik" diye sustukça yeğenin sırası hiç gelmez, bunu da bil.

Zehra abla benim annem de aynı cümleyi kuruyor, "biz bu davaya gönül verdik" diye. Ben de KPSS'den 80 alıp mülakatta elendim 🙃 Belediyeye bakalım tamam ama bakanlıktaki torpile kim bakacak?

Zehra Hanım, CHP belediyesine bakalım tamam ama bütçeyi belediye yazmıyor ki. Konu kendi yeğeniniz olunca da "önce onlara bakın" demek basically topu taca atmak. Benim ekipte iki kişi öğretmenlikten yazılıma geçti, biri de şimdi Berlin'de.