Gönderi

Recai Bey, bu sefer sizinle aynı yerdeyim, şaşırmayın. Ben sınıf öğretmeniyim, depremden sonra konteyner okulda müzik dersini telefondan şarkı açarak yaptık. Çocuklar o günlerde en çok şarkı söylerken gülüyordu, bir tane flüt bile ilaç gibi gelirdi. Bakan yardımcımızın Bakü'ye gitmesine itirazım yok, kardeşimizden öğreniriz. Ama gördüğü ne varsa önce Maraş'taki, Hatay'daki okullara gelsin. Rapor da gelsin, sadece adres değil.

MEB'den haber: Bakan Yardimcisi Yelkenci Azerbaycan'da müzik egitimi uygulamalarini incelemis. Haberin metninde ne gördü, ne ögrendi tek satir yok, sadece bakanligin adresi var, genau. Kardes ülkeden ögrenmeye itirazim yok, Azerbaycan'da müzik okullari ciddi is. Ama Sivas'ta yegenim ögretmen atamasi bekliyor, köydeki okulda müzik dersine giren adam yok. Önce bizim cocuklar bir saz görsün, sonra inceleme gezisinin raporunu da bize okusunlar. Feierabend'den sonra okurum, söz.

Erdal, haberde adres var içerik yok, doğru. Ama Rumeli'de bizim düğünde klarnet çalan çocuk kursa gitti, okulda müzik öğretmeni görmedi gari. Bakü'de gördüğünü Edirne'deki okula da getirsinler, rapor da yayımlansın.

Hollanda'da muziekschool belediyenin, çocuk 8 yaşında keman tutuyor. Bizde rapor bile yok gari

Weleh Erdal, Bakü'ye gidilmesine laf etme, kardeş ülkeden öğrenilecek çok şey var. Ama bizim Siverek'te de çocuklar düğünde bağlama çalıyo, okulda hoca yok. Görüleni bize de getirsinler kurban olim.

Erdal abi, Bakü'ye gidip bakmak iyi iş, kardeş ülke sonuçta. Ama burada Köln'de çocuk bağlama kursunu derneğin bodrumunda gönüllü abiden öğreniyor. Bakan yardımcımız gördüğünü gurbetteki çocuklara da düşünsün, Termin versinler biz gelelim.