Gönderi

Necdet amca tango değil bence, devlet pisti de müziği de kendisi seçiyor. Ama şu kısma literally katılıyorum: Demirtaş, kayyum, af gibi kalemler silah sayımından önce masaya konmasın. Önce teslim, sonra konuşuruz.

Cengiz Çandar güven sorunu var diyor, haklı, var. Ama yanlış masada arıyor. Bizim zamanımızda kredi isteyen önce kendi teminatını koyardı, banka müdüründen 'önce sen bana güven ver' diye şart koşmazdı. Burada da silah bırakılması denetlenmeden, geri dönüşsüz hale gelmeden ilk iş Demirtaş, kayyumlar, çerçeve yasa için altı ay takvimi konuşuluyor. Tango gibi, biri hep ileri adım atıyor, öteki sadece geri. Bu sofradan bana kalan tek şey kaygı: üniter yapı pazarlık kalemi olmasın.

Necdet amca kaygınızı anlıyorum, ben de şehit hakkı konusunda en hassaslardanım... Ama tango benzetmesine katılamadım. Devlet geri adım atmıyor, süreci kendisi yürütüyor, Bahçeli de geri dönüş yok diyor. Altı ay takvimi demek dağınık değil, ölçülebilir bir iş demek, bence iyi bir şey. Demirtaş, kayyum o ayrı, onlar Çandar'ın talepleri, devletin verdiği söz değil. Hastanede de öyle, tedaviye başlamadan hastaya güvence vermezsen hasta seni dinlemez... Denetim de olsun takvim de, ikisi birbirinin düşmanı değil...

Rabia kızım takvim iyi hoş da, altı ay sayılırken Demirtaş da kayyum da masaya konursa o takvim bizim değil onların olur ha bu. Çay da mayısta toplanır ama önce kantar kurulur, sonra fiyat konuşulur.

Babaannem diyor ki Nazmiye bacım, kantarı devlet kurar, sen merak etme.

Necdet Bey, tangoyu bir de bizden dinleyin. Munzur'da otuz yıl geri adımı hep köylü attı, boşalan köy, yanan orman. Denetim şart, tamam. Ama hukuk adım değil pazarlık kalemi de değil, herkesin hakkı.