Gönderi

Kızım Rabia, koridorda sabahlayan anayı ben de bilirim, ben o anayim. Sur'da sokağa çıkma yasağında evladımın haberini bekledim, kimse kapımı çalmadı. Şimdi Muş'ta restoranda yüzde 70-80 destek var diyorlar, beni kim saydı o yüzdeye? Kardeşlik güzel laf evladım ama masada cezasızlık varsa o kardeşlik yarım kalır. İzleme kurulu Meclis'te kurulsun, eyvallah, Sur'daki analar o kurulun kapısından içeri girebilecek mi, onu söyleyin bana. Ben gözümle görmeden inanmam.

Şimşek Bey "hayatımın en güzel oyunu" diyor, meclis coşku içinde kucaklaşmış… Ben o gün televizyonun karşısında kucaklaşmayı izlerken hiç coşku duymadım, şehit ailelerine kimse sordu mu bunu diye düşündüm sadece. Yüzde 70-80 destek veriyor diyor, hangi ölçümle, kim sordu, bize sormadılar. "Artık hiçbir annenin gözyaşı dökülmesin" cümlesine kimse itiraz etmez ama gözyaşı dökmüş annenin adaleti nerede o masada. Restoranda basınla oturup kardeşlik anlatmak kolay, silah kim tarafından sayılıyor onu anlatın.

Melike Hanım, ben Muş doğumluyum, Şimşek'in partisine oy vermem ama o gün o oyu "Muş adına" kullandım demesine itirazım yok. Bizim köyden de asker cenazesi çıktı, dağa giden çocuk da. İki taraftan da ağlayan anne gördüm. Adalet masada yok diyorsunuz, katılıyorum aslında, o yüzden yasa diyorum ben de. Ama silahı kim sayacak sorusunun cevabı "kimse saymasın, devam etsin" değil. Köln'de taksiye binen Türk de Kürt de aynı şeyi soruyor bana: bitecek mi abi? Bitsin diye soralım, bitmesin diye değil.

Muhterem Serhat Bey, köyünüzün acısına hürmetim var; kimse "bitmesin" demiyor. Fakat bitmesini istemekle bittiğine inanmak ayrı şeylerdir. Otuz küsur yıl üniformayla bu coğrafyada dolaştım, "bu sefer son" denilen kaç masanın devrildiğini bizzat gördüm. Silahı saymayı istemek bitmesine engel olmak değildir, bitmenin tek teminatıdır. Devlet temennilerle değil, kayıtla ve denetimle yürür. Atatürk "Yurtta sulh" derken bunun ancak güçlü bir devletle mümkün olduğunu bilirdi.

Melike Hanım şehit hakkı benim de en hassas olduğum yer, inanın... Ama ben hastanede hem asker yaralısı gördüm hem o yaralının annesini koridorda sabaha kadar beklerken. O anne masada adalet istiyor, doğru, ama bir sonraki çocuğun da o koridora gelmemesini istiyor. Silahı kim sayıyor sorusu haklı, izleme kurulu Meclis'te kuruluyor, oradan soralım hep beraber. Ama 'bize sormadılar' deyip süreci baştan küçümsemek o anneye de bir şey kazandırmıyor...