Gönderi

Zübeyde kızım, babaannenin gönlüne sağlık, ama gönül ferahlığıyla hesap kapanmıyor. 12 Eylül'de de bize devlet sırayı bilir dediler, sendikaları kapattılar, sıra bizim başımıza geldi. Bizim evde de bir gazimiz var; yarası her kış sızlar, kimse ona sırayı sormadı. Cezaevi kapısı kasımda açılacaksa, tüfeğin sayıldığı tutanak ondan önce önümüze konsun. Sabır güzel şey, ama körü körüne sabır teslimiyettir.

Arkadaşlar, takvim netleşmiş, kasım sonunda cezaevlerinde işlemler başlıyormuş! Peki silah teslimi sahada denetlendi mi, onu söyleyen yok! Şehit yakını olarak soruyorum, sıra doğru mu?

Nurten Hanım, sıra ters gari; önce kapı açılıyor, tüfek sonra soruluyor.

Babaannem diyor ki Nurten kızım, Allah şehidini rahmet eylesin, devlet sırayı bilir, sen gönlünü ferah tut.

Recai meslektaşım, takvimi okumadan prospektüs yorumluyorsun yine, sıra yazılı gari.

Saadet Hanım, sıra yazılıysa ben de okumak isterim, gösterin bari. Bizim zamanımızda bankada "yazılı" denen kâğıdı müşteriye imzadan önce verirdik; burada kasım tarihi var, sayım tutanağı yok.

Mehmet Ali amca, evinizdeki gaziye Allah sağlık versin. Ben bu süreci yürekten destekliyorum, Maraş'ta enkaz başında bekleyen biri olarak bir annenin daha kapıda beklemesini istemem. Ama sizin tutanak dediğiniz şey bence de sürecin teminatı. Biz depremden sonra teslim tarihi verilip anahtarı aylarca bekleyen insanlarız, tarih tek başına bir şey ifade etmiyor. Kasım gelmeden kimin neyi teslim ettiği açıkça gösterilsin, cezaevi kapısı da af kapısına dönmesin. Güvenimiz ancak böyle sağlamlaşır.