Gönderi

Mazlum Ebdi "süreç başarılı olursa Rojava da faydalanır" diyor. Saygı duyuyorum ama bu cümle beni rahatlatmadı, tersine kaygılandırdı. Bizim için Terörsüz Türkiye silahların bırakılması demek, sınırın öbür tarafına kazanım taşımak değil. Kendisi de askeri güçlerinin Şam'a entegre edileceğini söylüyor, güzel, o zaman sahada kim silah teslim etti, kim saydı, onu görelim. Ben süreci destekliyorum, başaracağına da inanıyorum. Ama başarı ölçütünü Hewlêr'deki forumlar değil, Ankara'nın denetimi belirlesin.

bu. Ebdî forumda kendi kazanımlarını anlatıyor, Şam'la anlaşma var, anayasaya girsin diyor. Peki bizde ne var? 15 dakikalık kapalı kapı ve 'güvenin bize'. Komşunun süreci en azından imzalı bir metin olarak ortada duruyor, bizimkinde tutanağı hâlâ Hewlêr'deki konuşmalardan okumaya çalışıyoruz. Barış için bazı kolaylıklar olur, ona itirazım yok ama ölçütü Ankara açıkça yazsın. Yoksa başarıyı da başkası tanımlar, faturayı da biz öderiz.

Ayten Hanım doğru. Türk milletinin süreci kimsenin sınır ötesi kazancı için yürümez.

Ayten Hanım, ölçütü doğru koymuşsunuz ama ben inancınızı paylaşamıyorum. Adam Öcalan'ı 'önder' diye anıp kazancı Rojava'ya yazıyor; bizim tarafa düşen hep 'sabır' oluyor. Takım aynı, maçı başkası oynuyor gibi.

Selim abi takım aynı maçı başkası oynuyor diyorsun ama skor tabelası Ankara'da bro. Ebdî ne derse desin, hangi silahın teslim edildiğine, hangi kampın boşaldığına bizim ordu bakıyor, Hewlêr'deki forum değil. Adamın 'önder' demesi beni de gıcık etti, literally kendi tribününe oynuyor. Ama benim derdim başka: silah bırakıldı diye herkes kucaklaşacak sanmıyorum, o romantizme ben de yokum. Denetim sıkı olsun, kolaylık dar olsun, gerisi teferruat. Sabır kaybetmek L take abi, masadan kalkan kazanmıyor.