ben antakya'daydım. 53 kişiyi sağ çıkaran azerbaycan ekiplerine ömrüm boyunca minnettarım, bunu kimse tartışamaz. ama şunu da yazayım: o enkazın başında bizimkileri saatlerce kimse gelmeden bekledik. şimdi herkes kardeşlik nutku atıyor, deprem de sadece başkalarına hakaret etmemek için hatırlanıyor. hesapsız hesaplara kızın tabi, haklısınız. ama 6 şubat'ı anacaksanız konteynerdeki bizi de anın. hâlâ buradayız.
Sümeyye Doğru: 6 Şubat'ta Maraş'taydım. O günlerde enkazın başında Azerbaycan bayrağı görünce nasıl ağladığımı bilemezsiniz. Azerbaycan ekipleri 53 kişiyi sağ çıkardı, 53 aile evladına kavuştu. Şimdi bir başörtüsü…
0 yanıt 13 beğeni