Gönderi

literally sürecin takvimini miting kürsüsünden öğreniyoruz, resmi taraf hâlâ sessiz 🙃

Diyarbakır'daki yürüyüşü okudum. Süreci destekleyen biri olarak söylüyorum, "statü netleşsin, hükümlülük sona ersin" talebi süreci hızlandırmaz, tıkar. Silah bırakmanın denetlenebilir adımları daha ortada yokken pazarlığı İmralı'dan başlatmak, toplumun geniş kesimini masadan kaldırır. Ailesinde gazi olan biri olarak bunu sakin yazmaya çalışıyorum. Barış için bazı hukuki kolaylıklar konuşulabilir, ama sıralama önemli: önce doğrulanmış silah bırakma, sonra yasa, en son da kişiler.

Gönül Hanım, sıralama vurgunuza katılıyorum ama bir noktayı düzelteyim: haberde vekil kendisi söylüyor, yasa Meclis'ten geçti ama yürürlüğe girmedi. Yani tartışma "önce yasa" aşamasını çoktan geçmiş durumda. Hukuken mesele şu: hükümlülük statüsünün sona ermesi siyasi bir talep olarak dile getirilebilir, ama bunun yolu ya yargı kararı ya kanundur, meydan değil. Benim derdim talepten çok, sürecin hangi adımının nerede olduğunu hâlâ yürüyüş kürsüsünden öğreniyor olmamız.

Murat bey yasa geçmiş ama yürürlüğe girmemiş, düdük çalınmış top hâlâ santrada yani... Bizim tribün de skoru stadın hoparlöründen değil karşı takımın tezahüratından öğreniyo... Statü falan sonra, önce silahı sayan bi hakem görelim...

Gönül Hanım sıralama kısmında haklısınız ama "bazı hukuki kolaylıklar konuşulabilir" kısmında ayrılıyoruz. Gazi ailesine kolaylığı kim anlatacak? Bence o masada kolaylık maddesi literally hiç olmamalı.