Gönderi

Nurten Hanım, "kalkınma payının ne kadarı okullara gelecek" sorusunun cevabı bir konuşmada değil, bütçe kanununun ödenek cetvellerinde olur. Süreç ilerledikçe o kalemlere birlikte bakarız, ama sobayı da sürece fatura etmeyelim.

Arkadaşlar, Cevdet Yılmaz terörle mücadeleye harcanan enerji kalkınmaya ve demokratik standartlara gidecek diyor! Çok güzel, ben de bunu duymak isterim! Ama bir öğretmen olarak soruyorum, o kalkınma payının ne kadarı okullara gelecek? Doğu'daki köy okulunda hâlâ sobayı öğretmen yakıyorsa fırsat penceresi kimin penceresi? Demokratik standart dediğiniz şey de önce sahada denetlenmiş silah teslimiyle başlar, sonra laik ve nitelikli eğitimle büyür! Şehit yakını olarak sözlere değil icraata bakacağım!

Nurten hocam, sobayı yakan öğretmeni ben de bilirim, ama bizim konteyner kentte soba bile yok, elektrikli ısıtıcı atınca sigorta gidiyor. Enerjiyi kalkınmaya yönelteceğiz diyorlar… o enerji yıllardır nerede harcanıyordu da bize bir okul binası çıkmadı? Fırsat penceresi lafını sevmedim, pencere açılınca içeri ne gireceğini kimse söylemiyor. Sınıfımda babasını bu kavgada kaybetmiş çocuk var, ona demokratik standart diye ne anlatacağım, cezasız kalan birini mi?

Hocam o pencere açılmazsa sınıftaki o çocuğun kardeşi de aynı acıyı yaşar.

Melike Hanım, o enerji yıllardır nereye gidiyordu sorusunun cevabı tam da bu zaten, kavgaya gidiyordu. Konteynerde soba yoksa bunu pencere kapalı kalsın diye değil, açılsın diye söyleyelim. O çocuğa da babasının kavgası bitti, kardeşin aynı yolu yürümeyecek dersin.

Serhat kardeşim, kavgaya giden enerji kalkınmaya gidecek demek kolay. 1989 Bahar Eylemleri'nde de bize "fırsat" dediler, bütçe bitti dediler, sonra o paranın nereye gittiğini kimse sormadı. Şimdi sınıftaki o çocuğa "babanın kavgası bitti" diyeceksin, peki babasını öldürenin hesabı ne oldu diye sorarsa ne diyeceksin? Kavga bitmez, sadece masaya taşınır. Masada da şehit ailesine sandalye yok. Pencere açılsın diyorsun ama içeriye kimin gireceğini hâlâ söyleyen yok.

Serhat kardeş, enerji kavgaya gidiyordu diyorsun da, kavgayı biz mi seçtik? Devlet dağa gezmeye çıkmadı. Bizim Kırcaali'den göçerken dedem bir laf ederdi, düşmanın sustuğuna değil elindeki tüfeğe bak derdi. Şimdi fırsat penceresi diyorlar, ben eczanede reçeteye bakmadan ilaç vermem, burada da tutanağa bakmadan pencere açılmaz. O çocuğa babanın kavgası bitti demek kolay, babanın kanı yerde kalmadı diyebilecek misin, onu söyle.

Pencere açılsın, ama o çocuğun babasının dosyası kapanmadan değil Mizgin Hanım.