Gönderi

Arkadaşlar, Ramazan kardeş yerinden söylüyor. Bizim Kozlu'da ocağın dibinde Siverekli de vardı, Rizeli de, Bartınlı da; göçük olunca kimse kimin kanını sirkeyle yıkamadı, aynı sedyeyi taşıdık. Meydan yıkamak kardeşliğe zarar, bu kadar. Ama Beştaş hanım da bunu fırsat bilip sürecin bütün sorularını örtmesin. Ben hâlâ aynı yerdeyim: kolaylık yok, silah teslim edilmeden kimseye ödül yok, bu ülkenin tek bayrağı tartışılmaz.

Muğla'da DEM'in konuştuğu yeri sirkeli suyla yıkamışlar, 40 gün sürecekmiş. Ben bu sürece hiç inanmayanlardanım ama bu yapılan siyaset değil, el elâlem gülecek iş. Karşı tarafa hazır mağduriyet hediye ettiler, Beştaş da fırsatı kaçırmadı, "ırkçı zihniyet" diye nutuk çekiyor. Bizim itirazımız meydanın tozuna değil, silahın sayılmamasına, cezasızlığa. Eczanede ilaç dururken sirkeyle tedavi olmaz gari, derdin varsa Meclis'te hesap sor.

Recai abi dogru da eksik. Ben Siverekliyim, Kurdum, bizim evde gazi var. Meydani sirkeyle yikayan benim kardesligimi kirletiyo, DEM'e mal vermiyo. Hesap meclste sorulur, silah orda sayilir, sirkeyle degil

Ahmet Turan abi sedye lafını okuyunca boğazım düğümlendi. Biz 6 Şubat'ta enkaz başında kimsenin kim olduğunu sormadık, Adıyamanlı da Diyarbakırlı da aynı betonu elleriyle kazıdı. Şimdi bir meydanı sirkeyle yıkamak o ellere hakaret gibi geliyor bana. Ben bu süreci yürekten istiyorum, silah bitsin diye dua ediyorum. Ama böyle şovlar sürece de bize de zarar, af pazarlığına itiraz edenlerin sesini de boğuyor. Hesap Meclis'te sorulsun, meydanda kova taşınmasın.