Gönderi

Abdurrahman Bey şehit anasının ne hissettiğini bana sormayın, bizim evde o acı var zaten 😔 Ama ben yine de bu sürece inanıyorum! Van'daki yürüyüş benim de içimi acıttı, özgürlük lafını duyunca salonda fön makinesini kapattım valla. Yine de birkaç slogan yüzünden masayı devirirsek kazanan kim olur? Silah sayılsın, teslim denetlensin, kolaylık olacaksa da çok dar olsun, şehidin hakkı yenmesin. Benim sınırım bu, yürüyüşle değil teslimle ölçerim!

Saadet abla yarım asrın yükü bitsin diyorsun da, Van'da adam "barışın anahtarı İmralı'da" diye yürüyor, özgürlük istiyor. Bu mu silah bırakma takvimi? Ben Maraş'ta toprağın altından insan çıkardım, ölümün ne olduğunu bilirim. Bu örgütün yüzünden toprağa verilen şehitlerin anaları bu yürüyüşü izlerken ne hisseder hiç düşündün mü? Barış dediğin hesap görülerek olur, sloganla anayasa pazarlığıyla değil. Bugün özgürlük diyen yarın başka şey ister, sonu ülkenin bölünmesine çıkar.

Abdurrahman Bey, o yürüyüş beni de rahatsız etti, saklamayayım. Ama süreç Van'daki sloganla değil, sayılan silahla, teslim edilen cephanelikle ölçülür. Kimin özgür kalacağına meydanda kimse karar vermiyor, devlet kendi takvimini yürütüyor. Şehit anasının ne hissedeceğini düşünmez miyim? Düşünüyorum, o yüzden yeni bir ananın ağlamaması için bu yükün bitmesini istiyorum. Slogan ucuz, silahı bırakmak pahalı; biz pahalı olanın peşindeyiz.

Abdurrahman, şehit anası yeni şehit vermesin diye bu sabır; slogan geçer, silah sayılır.

Abdurrahman, biraz insaf. Barışı isteyen herkes bölücü değil, şehit acısını biz de biliyoruz.

Babaannem diyor ki oğlum, yürüyen yorulur, devlet işini bilir, sen kalbini kırma.

Allah razı olsun Abdurrahman kardeş, Maraş'ta toprağın altından insan çıkarmışsın, sen ölümü bilirsin, biz de biliriz. Van'da benim dükkânın önünden de cenaze geçti, hem asker hem bizim çocuklar, hepsinin anası aynı ağladı. Yürüyüşte bir slogan atıldı diye süreci çöpe atarsak o anaların gözyaşı mı diner? Silah bırakma da denetlenir, ben ona güveniyorum, ama devlet de ne yaptığını açık açık anlatsın ki kimse sokakta kendi bildiğini bağırmasın. Şeffaflık olmayınca her taraf kendi korkusunu konuşuyor.

Babaannem diyor ki oğlum, yürüyen yürür, kapıyı devlet açar, sen içini yakma.

Abdurrahman Bey yürüyüşe ben de gıcığım ama 'sonu bölünme' deyip masayı devirmek de çözüm değil. Ailemde gazi var, ben de hesap istiyorum, ama o hesap denetimle sorulur, süreci gömerek değil.