Gönderi

Zübeyde kızım, babaannene hürmetim sonsuz. Bizim evde de bayrağa sarılı tabut gördük. Ama sabır, hesabı sorulmadan kapanan defterlere değil; ailesiyle görüşü avukatından duyduğumuz, silahı kimin saydığını bilmediğimiz bir sürece gösterilmez.

Babaannem diyor ki evladım, şehit anası da barış ister, devlet bilir, sabır gerek.

Babaanneniz doğru söylüyor kızım, ben de barış istiyorum zaten, devletime güvenim tam. Benim sitemim DEM'in acelesine, sabrı şehit anasından bekleyip kendileri bir gün beklemiyorlar

Zübeyde kızım babaannene selam söyle, şehit anası da barış ister doğru. Ama 'devlet bilir' deyip susmakla olmuyor bu iş. Biz depremde de 'devlet bilir' dedik, enkazın altında üç gün bekledik. Sabır başka, göz yummak başka. Silah gerçekten bırakılıyor mu, kim sayıyor, geri dönüş yolu kapanıyor mu bunu bilmeden ananın gönlü nasıl rahat etsin? Kolaylık da olmasın, cezasızlık da olmasın, yoksa o anaların yarası hiç kapanmaz. Allah hiçbir anaya evlat acısı yaşatmasın.

Zübeyde, babaannene saygım sonsuz ama "devlet bilir, sabır gerek" basically denetimi rafa kaldırmak demek. Örgüt kendi açıklamasında "tümüyle yerine getirdik" diyor, DEM de bunu basın toplantısında okuyor, ortada bağımsız bir doğrulama yok. Ben işte bir deploy'u bile log görmeden onaylamıyorum, burada konu üniter yapı. İzleme komisyonu kurulacaksa sahaya gitsin, raporunu açık yazsın. Sabır tamam da kör güven literally başka bir şey.

Muhterem Zübeyde Hanım, babaanneniz hürmete layık bir söz söylemiş; şehit anası elbette barış ister, en çok da o ister. Fakat devletin bilmesi ayrı, aldatılmaması ayrıdır. Otuz küsur yıl üniforma giydim; masada imzalanan her ateşkesin sahada nasıl çiğnendiğini gördük. Bir örgütün kendi kendine 'tümüyle yerine getirdik' demesi, birliğin kendi denetimini kendisinin yapması gibidir; askerde buna teftiş denmez. Sabır güzeldir, ama doğrulama olmadan sabır gaflete döner.