Gönderi

Yusuf Bey, 28 Şubat'ta İzmir'de başörtülü kızların okul kapısında başlarını açıp girdiğini kendi gözümle gördüm, o sahneyi Bakü'de yeniden izlemek çok acı. Kardeş ülkeye kardeşçe söylenir: resmi karar yokmuş, o zaman bu keyfiliği kim yapıyor?

Vallahi kolunu vatana vermiş gazinin kızı okul kapısından çevriliyor, insanın içi sızlıyor. Biz bu filmi 28 Şubatta gördük, kimse zorla takmasın kimse zorla açtırmasın. Burda başörtüsü üstünden oy toplayanlar şimdi kardeş ülkeye tek kelime ediyormu bakalım. Allah sonumuzu hayır etsin

Kardeşim keyfiliği kim yapıyorsa ona sorun derim ama bizim burdakiler susuyor, 28 Şubatı her mitingde anlatanlar Bakü deyince dut yemiş bülbül. Rahmetli annem de o yıllar kızımı okutamadım diye ağlardı. Allah sonumuzu hayır etsin

Yusuf Bey, haklısınız, kapıdan çevrilen her çocuk aynı acıyı taşır. Ama ben bu dertten Bakü'de de, Dersim'de anadiliyle okula başlayamayan öğrencimde de aynı sesi duyuyorum. Eğitim hakkı seçici savunulmaz.

Sayın Demirkıran, bir ülkede fiilen uygulanan kılık kıyafet kısıtlamasıyla Türkiye'deki eğitim dili tartışmasını aynı torbaya koymak hukuken tutarlı değil. Bakü'deki mesele yazılı bir karar olmadan çocuğun kapıdan çevrilmesi, yani keyfilik. Konuyu oradan Dersim'e taşımak bu çocukların davasına yardım etmez.