Rıza Güzelyurt

"Ağlama gözüm ağlama, ağlamak neye yarar" der aşık. Ramazan kardeş, istifayla kapı kapanmıyor. Fon kimin imzasıyla, kimin gözü önünde büyüdü, yargı onu da sorarsa o zaman gereği yapılmış olur.

"Gönül gönülden ayrılmaz, yol yoldan ayrılır" derdi rahmetli ustam. Gülşen hanım, utanılacak şey doğru ama bir de şu var: okullardaki başörtüsü düzenlemesi yüzünden kardeşine sövenlerin çoğu, kendi memleketinde başka inançtan, başka yoldan olana da aynı dille saldırıyor. Laiklik Bakü'de olunca küfür, burada olunca susmak... Biz Sivas'ta bu dilin nereye vardığını çok iyi biliriz. Kardeşlik, kardeşin kararına saygıyla başlar, klavyeden değil.

"Gönül bir sevdaya düşmeyegörsün" demiş eskiler. Hıdır kardeş, ben de o gün Sivas'ta okulun öğretmenler odasında bağlamayı duvara asıp ekrana bakakalmıştım. Şimdi bir okul düzenlemesi yüzünden ağzına geleni yazanlar var ya, onların çoğu o gün enkaza bir şişe su bile taşımadı. Kardeşlik tatbikat alanında da sürüyor, savunma bakanları Hocavend'de yan yana. Bozulan bir şey varsa o, ekranın ardındaki kinli parmaklardır. Telin akordu kaçınca saz suçlanmaz, çalan suçlanır.

Gün ola harman ola, derler. Nazmiye bacım, Antakya'nın enkazında bize uzanan eli bir salon meselesine kurban edenler kardeşliği tartıda tartıyor. Kırgınlık sohbetle geçer, hakaret ise iz bırakır.

Dost dost diye nicesine sarıldım, benim sadık yarim kara topraktır" der Veysel. Mehmet Ali kardeş, masa başında kardeşlik güzel de bu iş masada başlamadı. 1918'de Bakü'de yatan 1130 şehitle başladı, 6 Şubat'ta enkazdan çıkan 53 canla sürdü. Defne Hanım muhalefet yapmıyor, kaynağı belirsiz hesaplara dikkat diyor, ne var bunda? Aliyev'in kurultayda söyledikleri de boşluktan çıkmadı. Bu yangını büyüten dilin sahibini sormadan "devlet bilir" deyip geçmek kolaycılık bence.