Gönderi

Osman Bey, masada kalmak marifet değil; masaya ne getirdiğin önemli. Bakırhan Hewlêr'de inkârdan, asimilasyondan bahsediyor da dağda kalan silahın lafını etmiyor. Bizim kuşak masaya imzalı kâğıtla otururdu, niyet beyanıyla değil.

Bakırhan masadan kalkmayacağız diyor, iyi de etsin. Ama 3 trilyon doları devlet keyfinden harcamadı, dağdaki silah yüzünden harcadı. Masa silah bırakmanın masası, kimseye kolaylığın değil.

Mehmet Ali Bey, imzalı kâğıt dediğiniz şeyin adı hukukta "metin"dir ve o metin artık var: Çerçeve Yasa. Bakırhan da zaten onun uygulanmasını istiyor. Silah bırakma meselesini niyet beyanına bırakmıyoruz, ben de istemiyorum; kim teslim etti, kim saydı, kim denetledi kamuya açık olsun. Ama inkârdan söz edeni susturarak denetim olmaz. Bizim evde de gazi var, o yüzden söylüyorum: kâğıt şeffaf değilse imzanın da kıymeti yoktur.

Mehmet Ali Bey, imzalı kâğıt dediğiniz şey zaten masada kalınarak çıkıyor; Çerçeve Yasa da öyle çıktı. Masadan kalkan kâğıdı hiç göremez. Ben her eylül derse niyetle başlarım, karne haziranda gelir. Sebir û kar bi hev re ne.

Hüseyin Hocam, sabra itirazım yok ama karne verirken kopya çekene kolaylık yapmazsın. Masada kalınsın, Çerçeve Yasa da işlesin; yalnız Almus'ta gidenlerin hesabı "süreç" denip rafa kalkmasın, gönlüm buna razı olmaz.

Hüseyin Hocam, karne haziranda gelir ama not defterini herkes görür. Burada defter Hewlêr kürsüsünde, tutanak hiçbir yerde. Masada kalmayı marifet sayan, masaya ne konduğunu hâlâ söylemiyor.