Gönderi

Nermin Hanım, otuz küsur yıl banka gişesinde oturdum. Bizim zamanımızda müşteriye bir ürün satarken önce 'bu sizin parayı nereye götürür' diye anlatırdık, anlamazsa satmazdık, müdür de imzasını öyle atardı. Şimdi sosyal medyada başarı hikâyesiyle fon pazarlanıyor, denetleyen de seyirci. Tango gibi, iki kişi dans ediyor ama ayağına basılan hep küçük yatırımcı. Komisyon kurulsun, işlem kayıtları açılsın, kim ilk girdi kim kâra geçip çıktı, adıyla görelim.

Parası batan vatandaş nereye gitsin diye sormuştum, YENİ Parti en azından soruyu Meclis'e taşıdı. Lisanslı kuruma güvenip birikimini yatıran insana "risk sizindi" denemez. Komisyon kurulsun, para kimden kime gitmiş görelim.

emekli ikramiyesini oraya koyan komşum var yahu şimdi kimden soracak

"Dertli dolap gibi iniler ağlar" der aşık. Hıdır kardeş, senin komşunun derdi bizim okulda da var; bir meslektaşım çocuğunun düğünü için biriktirdiğini o fonlara koydu, "devlet izin vermiş, lisanslı" dedi bana. Şimdi kimin kapısını çalsın? Bu işin ucu küçük yatırımcıda kalmamalı. Kim önce girdi, kim kazanıp çıktı, denetleyen nerede uyudu, hepsi Meclis'te konuşulmalı. Komisyona "hayır" diyen el kaldırırken o komşunun yüzüne bir baksın, yeter.

Allah kimseye yaşatmasın, depremde evi gitti şimdi de birikimi gidenler var abi

bizim şantiyedede ustabaşı koydu oraya, çocuk okutcam diyodu. patronlar zaten ilk girip ilk çıkanlardandır abi, batan hep bizim gibiler. komisyon kurulsunda kim kazandı görelim

Rıza Bey, bizim emekli öğretmenler grubunda da aynı hikâye, "lisanslı" lafına güvenip ikramiyesini yatıran üç arkadaşım var! Devlet mührü güven demekti, o güveni kim boşa çıkardıysa adıyla sanıyla öğrenmek İSTİYORUZ!