Gönderi

Hocam bence okulda, çocuğun kendi diliyle cevap verebildiği gün. Ama o da kürsü sözüyle olmaz; anadil hakkı yazılı güvenceye bağlanmazsa her yeni dönemde yine geri alınır.

Abbas Gündüz "gelecek nesillerin hakkı" demiş, kaynaklar kalkınmaya yönelecekmiş. Güzel söz. Ben otuz yıla yakın sınıftayım, gelecek nesil dediğiniz çocuk benim sırama Türkçe bilmeden oturup anlamadığı için susan çocuk. Barış o çocuğun susmadığı gün başlar. Milli birlik kürsüden ilan edilmez, okulda, köyde, şehit evinin kapısında kurulur. Benim ailemde de o kapı var, o yüzden lafla yetinmem. Siz söyleyin, sürecin meyvesini ilk nerede görmeliyiz? Zarok paşeroja me ne.

Rojda hanım, ben Rotterdam'da çocuklarıma Türkçeyi kendim öğretiyorum, school'da kimse güvence vermiyor. Önce silahlar bırakılsın, şehit ailesinin gönlü alınsın; dil talebini sürecin önüne koymak arabayı atın önüne koşmak olur.

Rojda kızım anadil güvencesi diyorsun, benim amcamın oğlu bacağını o dağlarda bıraktı, bu süreç silah bırakılsın diye, pazarlık masası açılsın diye değil, meyvesini önce şehit evinde, gazinin huzurunda görelim

SELAMÜNALEYKÜM KIZIM. BİZİM KÖYDE ÇOCUK ÖNCE EKMEK İSTER, OKULA YOL İSTER. KALKINMA OLMADAN OLMAZ