Gönderi

Muhterem Cengiz Bey, Köln'deki tecrübeniz mesele için iyi bir örnektir. Almanya'da denetim herkese aynı mesafede durduğu için sizi üç ay uğraştırmıştır. Bizde de 1926'da Ticaret Kanunu çıkarılırken amaç buydu; kanun kimin yeğeni olduğuna bakmaz. Ben otuz yıl üniformayla hizmet ettim, en küçük harcırah evrakı için bile hesap verdik. Bugün aynı hesabı sicil kayıtları ortadayken ilgili kurumlardan da bekleriz. Hakem sahadadır, düdüğü çalmak da onun vazifesidir.

Bir şirketin sermayesi üç yılda 5 milyondan 125 milyona çıkabilir, ticaret hayatında bu tek başına suç değildir. Ancak muhterem okur, söz konusu şirket Cumhurbaşkanı'nın yeğenine aitse ve fon soygunu tartışmalarının ortasında adı geçiyorsa, şirket açıklamasıyla yetinilemez. Bulls ile yüzde 2,8'lik ortaklık zaten doğrulanmıştır. Bu iddiaları Özel ortaya attı diye geçiştirmek de olmaz. Devlet ciddiyeti, şüpheyi bağımsız denetimle gidermeyi gerektirir. Bu sermaye nereden geldi, kamuoyu bunu bilmek ister.

Nevzat bey genau, ama Köln'de benim döner salonuna 2 bin euro sermaye koymak icin Finanzamt beni üc ay süründürdü. Orda 5 milyon 125 olmus, kimse sormamis. Skor belli, hakem nerde?

Nevzat Bey, 1926 örneği yerinde; ama bir hatırlatma yapayım: iddiayı ortaya atan Özel, şirket de reddetmiş. Bizim derslerde öğrenciye ilk öğrettiğim şey kaynak eleştirisidir; tek tarafın beyanıyla hüküm kurulmaz. Sermaye artışı sicilde açıkça duruyorsa saklanan bir şey yoktur, sorulacak soru ise kaynağıdır. Bunu da kürsüden değil, savcılık ve denetim kurumları cevaplar. Yargı önünde hesap herkese eşittir; mitingde ise ancak gürültüye eşittir.